maandag 23 oktober 2017

Piet Paaltjens -- Aan Hedwig

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
kb
gedichten
Familie en kennissen als luisterboek








•• 150 jaar geleden verscheen Snikken en grimlachjes van Piet Paaltjens. In Schiedam (Paaltjens’ woonplaats destijds) wordt dat de komende maanden gevierd.




Aan Hedwig

Wat nu een kerkhof in mij is, was, lang geleên,
Een vroolijk marktplein, waar een dartle zwerm dooreen
Krioelde van de dolste droomen, somtijds wel
Wat al te dol, en toch vermaaklijk in hun spel.

Het was me een leventje daarbinnen! Zien verging
Een mensch en hooren. Doch op eenmaal, daar verving
Een aaklig steunen 't blij rumoer, en dan - een gil
Als van een zinkende equipage. En toen was 't stil.

Ach, wat geen enkle van mijn droomen had verwacht:
Een zoete vrouwenhand had ze allen omgebracht.
Zoet, valsch, arm handje! 't Vonnis, dat u trof, was zwaar:
Gij hebt u moeten geven aan een weduwnaar.

Gij glimlacht, Hedwig, maar ik zeg u, glimlach niet!
Nog strenger oordeel zie ik voor u dagen in 't verschiet.
De hand, die eens mijn droomen worgde, was wel wreed,
Maar wreeder was nog, wat uw dartle hand misdeed.

Op de piano dansend dorst uw hand begaan,
Wat zelfs hyena's slechts tersluips bij nacht bestaan:
Met onbarmhartig-smeltendteêr klaviergeluid
Trok ze al mijn doode droomen weer hun graven uit.

Afschuwlijk! Wat reeds halfvergaan was in den schoot
Van mijn gemoed, dat woelde uw wreevle hand weer bloot.
Het is daarbinnen niet meer uit te houden! 'k Stik,
Als ik maar even afdaal in mijn eigen ik!

En toch, met wellust zou 'k me domplen in mij zelf,
Kon 'k u slechts met mij sleuren in dat grafgewelf.
Als 'k u daar, Hedwig, in de stikstof smoren zag,
Hoe zou mijn ziel dan dreunen van mijn laatsten lach!


Piet Paaltjens (1835-1894)
uit: Snikken en grimlachjes (1867)





• Grimlachendste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 22 oktober 2017

E.J. Potgieter -- Het Papegaaien-deuntje

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

bloemlezing
wikipedia
dbnl
literatuurgeschiedenis
Gezongen versie van Papegaaien-deuntje







• "Het is satirisch, evenals het Papegaayen-deuntjen, waarin de papegaai het hatelijk symbool is van alle slaperige conformisten in zijn eigen tijd."




Het Papegaaien-deuntje

Wat leide ik toch een leven,
Het prinsjen van de buurt!
Mijn stok is bruin gewreven,
Mijn kooi is glad geschuurd,
En ik kan klontjens krijgen
Voor 't praten en voor 't zwijgen.
Ai! Lorretjen;
Kaporretjen,
Kapoe, kapoe, kapoe,
Houd mij je bekjen toe!

En zou ik mij dan storen
Aan 't smalen van dien knaap,
Die steeds wat nieuws wil hooren,
Die me uitscheldt voor een aap,
En mij zoo graag zou dwingen,
Een eigen lied te zingen?
Neen, Lorretjen
Kaporretjen,
Kapoe, kapoe, kapoe,
Is daar te snugger toe!

Ik ken wel mijns gelijken,
Die wand'len over straat,
Die met een degen prijken,
Die zitten in den raad,
Zij kregen 't beste hapjen,
Door krek te doen als Papjen.
En Lorretjen,
Kaporretjen,
Kapoe, Kapoe, kapoe,
Waar past die al niet toe?


E.J. Potgieter (1808-1875)
uit: Liedekens van Bontekoe (1840)





• Kaporretje-stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 21 oktober 2017

Joost van den Vondel -- Rei der joffers uit Noah ('Waar bleef de zwaan?')

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
kb
dbnl
youtube
literatuurgeschiedenis
citaten






• De rei-zang over de zwaan uit Vondels toneelstuk Noah verwoordt het lichtzinnige antwoord van de mensheid op de dreiging van de zondvloed: "De Joffers heffen een lied aan over de levenswandel van de zwaan, die onbekommerd op de vloed nestelt. Zwemmend brengt zij haar jongen groot en zelfs 'Stervende zingt ze een vrolijk lied/ in 't suikerriet'. De zwaan leeft dus niet alleen blij maar sterft ook zo: 'Zij tart de nijdige dood uit lust/ met kwinkeleren, en triomferen,/ en sterft gerust." Volgens sommigen behoort deze 'zwanenzang' tot het allermooiste wat Vondel geschreven heeft.
De volledige tekst van Noah leest u hier. Een zeer volledige samenvatting hier.



Waar bleef de zwaan?
Zou het al zinken en vergaan,
Waar bleef de zwaan?
Waar bleef de zwaan,
De zwaan, dat vrolijke waterdier,
Nooit zat van kussen?
Geen waatren blussen
Haar minnevier*.

’t Lust haar te nestlen op de vloed,
Zij kweekt de gloed,
Zij kweekt de gloed
Met hare vrolijke wederga,
En kipt* hare eiers,
en acht geen schreiers,
Noch vreest geen scha.

Vliegende jongen zwemmen mee
Door stroom en zee,
Door stroom en zee.
Zij groeit in ’t levendig element,
En wast de veren,
En vaart spansseren*
Tot ’s levens end.

Stervende zingt ze een vrolijk lied
In ’t suikerriet,
In ’t suikerriet.
Zij tart de nijdige dood uit lust
Met kwinkeleren
En triomferen,
En sterft gerust.

Stervende zoekt haar flauw gezicht
Nog eens het licht,
Nog eens het licht,
De bruidschat van de natuur te leen
Aan elk gegeven,
Om blij te leven:
Zo vaart ze heen.


Joost van den Vondel (1587-1679)
uit: Noah, of ondergang der eerste weerelt (1667)




minnevier = minnevuur
kipt = broedt uit
vaart spansseren = spelend eropuit trekken




• Zwaanste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 20 oktober 2017

Willem Wilmink -- Het meisje spreekt

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
kb
dbnl
leestafel









Het meisje spreekt

Toen ik voor het eerst die dingen hoorde
Was ik dertien of veertien jaar.
Zag op weg naar school de mensen op straat
En dacht: die zijn naar bed geweest
Met elkaar.

Maar geen spoor van avontuur
En geen spoor van licht
In hun hele postuur,
In hun hele gezicht.

De eerste keer van mezelf
Ben ik bij dageraad voor het raam gaan staan,
En het licht van de zon bescheen
Een schoorsteen, een plat met kiezelsteen,
En ik zag daar mijn leven van jongs af aan.

Ik heb het ook weleens gedaan
Alleen maar voor de gezelligheid,
Dat heette dan dat je werd verleid.
En als je dan 's morgens koffie maakt
Kan geen van de twee het zwijgen verbreken
En je voelt je op straat nog naakt.

Laatst heb ik een muur aangeraakt
Op een zomerse avond. Hij was warm.
Toen legde ik mijn hoofd op mijn arm,
En het was of ik weer dat kind zijn zou,
Als ik maar aftelde: zes, negen, tien,
Als ik maar riep: wie niet weg is is gezien.


Willem Wilmink (1936-2003)
uit: Het kind is de vader van de man (1989)





• Zes-negen-tien-stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 18 oktober 2017

Alain Delmotte -- Petit portrait à propos d'une poire

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

youtube
recensie
ooteoote
stanza








Petit portrait à propos d'une poire
Warhoofd schetst zijn zelfportret

     1

Hij is bedreven in het nooit au sérieux worden genomen. Dat er met
hem geen rekening wordt gehouden, hij smeekt erom, het is zijn
zegen.

Van opzij worden geschoven maakt hij een zaak. Plichtsgetrouw
behoort zich laten bedotten tot zijn dagelijkse taken.

Koste wat kost kickt hij op zich uitgerangeerd voelen.

Kunstzinnig en deskundig in gekkenwerk trekt hij weloverwogen
meestal aan het kortste eind.

Dat hij vandaag alweer geen gehoor kon vinden, maakt zijn dag
goed. Maakt zijn dag af.



     2

Stoten onder de gordel: voor geen geld in de wereld zou hij die
willen missen.

Blunders, flaters, zijn mond voorbijpraten, ondoordachte uitlatingen:
allemaal maakt het, slim bedacht, deel uit van zijn tactisch arsenaal.

Voor de voeten worden gelopen, is hem een niet te verwoorden
zaligheid: hij tekent ervoor.

Noodlot houdt hem bezig. De worp, de gril, de meewarige lol trekt
hem daarin aan.

Langs de weg die hij gaat, trapt hij in elke drol. Hij vermoedt dat het
de zijne zijn.

Dankbaar is hij voor elke tegenslag en voor wie hem gretig kan
manipuleren.



     3

Hij is schatrijk aan sores.

Boegeroep zijn richting uit? Hij geeft het toe – een genoegen.

Hij troost zich vaak met de gedachte aan een tegen hem gericht
complot.



     4

Waardigheid liet hij links liggen. Het was hem te zwaar, het was hem
te veel en al te menselijk.

Waardigheid. Het wordt niet meer geapprecieerd, het wordt niet meer
getolereerd. Het is niet langer meer van deze wereld.

Hij schaamt zich enkel over hoe hij daar nu staat met afgezakte
broek.



     5

Bij het stappen valt hij over zijn eigen benen. Altijd stoot hij zijn
hoofd wel ergens tegen.

Hij schaterlacht als er eigenlijk moet worden getreurd.

De kous op zijn kop krijgen en kop van jut zijn? Hij had het zelf niet
beter kunnen bedenken.


Alain Delmotte (1957)
uit: Warhoofds gekkenwerk (2017)







• Remslapendste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 17 oktober 2017

Sebastien Crusener -- Meer nachten ijs IX & X

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

soundcloud
muziek
google+
stanza








Meer nachten ijs
IX

Geraak weer eens een stap vooruit
nacht tevergeefs – woensdag –
het wemelt van de poeder,
nevel die het hospitaalgestel
de klok rond om de as doet struikelen

Het werkelijke heeft het veel te koud,

de ruimte erom rond
wordt ingenomen door een leegte
die te vol is van zichzelf

De hiel is halverwege
als het buiten klaar wordt, slaap
snijdt me de benen af,
zo voelt weer eens de ochtend

Stappen komen snel op mij terug
éénmaal klaarwakker voor de spiegel


*


X

Als in de winter:
nauwelijks

Van het ijs af
en doorrookt glad

Poëtisch in de sneeuw gepist
en op de spits gedreven:

stem
weggestemd op donderdag
met hoest
en stapelgaten aan de klank
die door de tanden zichtbaar is

Na het ijzige geen stilte,
na het ijzige de gil van korte metten

Ogen sluiten eerst


Sebastien Crusener
uit: Alle remslaap los! (2017)



“In de herfst en winter van 2016 werd ik gekweld door onrustige
slaap en doodsdrift en gebruikte te veel angstremmende medicijnen.
Als ik 's nachts wakker schrok noteerde ik de eerste opkomende
gedachte op een memovelletje. Uit al deze velletjes stelde ik
maanden later deze bundel samen.”




• Remslapendste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 16 oktober 2017

Karel van den Oever -- Kunegonde van Heesewick

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
bio
wat gedichten









Kunegonde van Heesewick*

Als d’ herfst in Brabant hei en bosch verblauwt
en ’t triestig over heel de wereld is,
de sloot verroest, de smuik waast in het lis,
de zon neerslachtig door de pepels grauwt,

dan schimt er een kasteel daár, doodsbenauwd...
Een gloed smeult laat in elke vensternis,
een spuwer druipt zwart water in ’t vernis
der gracht; mosgroene leeuw de poort beklauwt.

Men huivert, grafstil is ’t; een knorr'ge weerhaan schraaft
en rosse muggen weemlen doelloos op de gracht;
geen oude slotheer sloft langs gaanderij en zaal...

Tot daar opeens aan ’t torenraam weemoedig lacht
het bleek gelaat van Kunegonde, schoon-begaafd,
die met haar sluier wuift tot Gallo, haar gemaal.


Karel van den Oever (1879-1926)
uit: Verzen uit oorlogstijd (1919)



• De sage van Ridder Robert van Heeswijk verhaalt hoe deze de berooide graaf Gallo wil vermoorden, omdat Roberts dochter Kunegonde verliefd op hem was en er met hem vandoor wilde gaan. Maar de hemel strafte Robert voor zijn harteloosheid en hij werd met paard en al door de aarde verzwolgen.

• Kasteel Heeswijk




















• Kunegondostripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 15 oktober 2017

Ton Lebbink -- Voetbalknieën & Het een of het ander

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

vpro
youtube
de vlaardinger
diana ozon









Het een of het ander

de ene vrouw gaat stappen
de ander tippelt

de ene is geblokt
de ander gestippeld

de ene schrokt
de ander smikkelt

het ene jaar duurt kort
het andere schrikkelt

de ene traan stort
de ander biggelt

de een is uitgelaten
de ander ingewikkeld
gehamerd en gesikkelt


*


Voetbalknieën

De stoomwals sintelbaant rondjes door het ovaal van
het stadion.
O O Olympisch.
Slipstreamslakken spuiten weg.
Rooskleurig
He! Kneet! Speedway Yesterday. Gouden helm

Tochtlatten kroeskoppen baardapen melkboerenhondenhaar.
Appelwangen.
Prutlippen wijsneuzen flaporen spekbeknekken.
Kippenborsten hangtieten.
Winterhanden bofkonten bierbuiken paardereten.
Voetbalknieën.
Stalbenen rildijen klapkuiten zweetvoeten tenekazen.
Brillejoden doofkwartels knikkerbollen mafkezen maagzweren
nierstenen leverkwalen.
Galbulten.
Voetbalknieën. Ja, ja ik weet het!

Pantoffelhelden spataderen klompvoeten spijkerlaarzen.
Zeurkousen lolbroeken.
Watertanden droogkloten.
Binnenschippers buitenspelers misstanden raakvlakken
tongzoenen liplezen.
Voetbalknieën.
Ik vaar een donkerbruine sloep het IJ uit.
Bij Pampus op paarse bordeelsluipers kliekjesgeest begluren,
leuk!
Kickboksen natrappen.
Voetbalknieën.

Dwangnagels ooievaarskuiten puntknieën spillebenen
jubeltenen snotneuzen waterhanden klootogen oorvijgen
hielelikkers papzakken slijmjurken puistekoppen
tennisarmen...

Voetbalknieën.


Ton Lebbink (1943-2017)




• Lebbingstrastripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Hélène Swarth -- Herfst

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
wat gedichten
dbnl
historici
graf
over dit gedicht
nog een herfstgedicht van swarth
en nog een






Herfst

Nu rijpt de herfst de rijkgebronsde peren;
De sappige applen glansen, rood en goud,
En prachtig prijkt, gelijk een tooverwoud,
Het bosch, dat groen in purper doet verkeeren.

Krachtige balsemgeur uit kreupelhout
Van eiken stroomt mij tegen, zilvren veêren
Doorstrepen ’t reine luchtblauw en vermeeren
Tot éen wolk, die de zon gevangen houdt.

Nu vul die vaas met gele October-rozen,
Leg blauwe druiven op die blanke schaal,
Tusschen de trossen laat de perzik blozen
Als avondrood, en loof als bloedkoraal
Van wilden wingerd blij mijn blik verpoozen,
Die symphonieën zoekt in kleurentaal.


Hélène Swarth (1859-1941)






• Swartste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Hein Boeken -- Herfst

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
gedichten
bwn


• portret door willem witsen







Herfst

En in de lucht des vochten uchtends hangen
De laatste dunne blaad'ren van het jaar,
Als in het zwarte takkennet gevangen,
Met fijnen glans van kleuren naast elkaar.

Zoo louterde de pracht zich van den langen
En luiden lichttijd en de breede schaar
Van groengedoschte boomen, tot die bange
En teere lichtkleur van het late jaar.

Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht
Van schoone zielen uit veel enge pijn
En godgelijk genot alhaast gevlucht.

Hun laatste middag komt met zomerschijn
Van gouden stralen uit de hooge lucht
En drupplen tintlend in het laatste licht.


Hein Boeken 1861-1933






• Hein-Hein-Heinste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 13 oktober 2017

Miriam Van hee -- pinguïns

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
dbnl
bezige bij
leestafel
wikipedia









•• ‘pinguïns’ staat in als werden wij ergens ontboden, de nieuwe bundel van Miriam Van hee.



pinguïns

de jongen hebben nog dons op de borst
als ze toekijken hoe zich hun moeders
langzaam verwijderen, in de mist, als
hebben ze voetboeien om, hun tijd is

gekomen, zij moeten zich storten in zee,
de jongen zich redden alleen, wie heeft
hun geleerd om nooit de vorm uit het oog
te verliezen, zij zien naar het schijnt elkaar

niet terug, daar staan zij, de ijzige wind
blaast verzamelen, het is zaak voor de
sprong vrienden te vinden en je vraagt

je wel af wat ze voelen, heimwee
verlangen, maar het is dit, geen keuze
geen sneeuwpret maar voetboeien, dit


Miriam Van hee (1952)
uit: als werden wij ergens ontboden (2017)






• Pingowijnste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 11 oktober 2017

Laurens Hoevenaren -- Een kind

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
meander










• Gedicht van vandaag werd geschreven in het kader van International Coming Out Day (gister).



Een kind

Heb je een kind en weet je hoe het voelt
wanneer het in je groeit? Ken je de warmte
van het kleine lijf in vaders handen,
de hunkering bij jou te mogen horen?

Eens droeg ik bloemen in het donker en kende geen verschil
tussen verbannen of bespuugd. Ik wist alleen
dat ik zou breken in het licht.
Ik was het duister zelf: wie kent de pijn
omdat je niet mag zijn?
Wie weerstaat de lokroep van het water?

Tot iemand zei: ‘Een waterlelie toont zijn hart
uitsluitend in de zon. Niemand heeft zichzelf gemaakt
en liefde is bij ieder aangeboren.’
Uit koude modder ging ik open.

Nu hijs ik de vlag voor iedereen
die zich bevrijdt, ik laat de wind
de kleuren dragen naar huizen in dit land
waar mensen, ouders, iets van homo’s vinden.
En verder nog, naar zo veel landen
waar marteling en smaad
of zelfs de kogel mij zou wachten.

Heb je zo’n kind? Ben je zo’n kind?
Hijs dan de vlag, kom in het licht.
Durf naar een regenboog te reiken,
opdat geen mens uit liefde
zal vergaan.


Laurens Hoevenaren (1960)






• Regensteboogste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 10 oktober 2017

Nachoem M. Wijnberg -- Heer van

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
npe
kb
leest voor






• Uit Voor jou, van jou, de nieuwe bundel van Nachoem M. Wijnberg, met als thema ‘herinnering’.



Heer van

Met honden jagen
op herinneringen,
maar als zij er een in het nauw gedreven hebben
en jij te laat komt
hebben ze die al uiteengescheurd,
maar als je snel bent
kun je de staart afsnijden
en de rest door de honden laten uiteenscheuren.

Je bent een heer van de herinnering
en loopt over velden
alsof ze van jou zijn,
of je kan zeggen dat je op een vos jaagt
als je vroeg in de ochtend
over het veld van een ander loopt,
aan de rand van een bos.

Een oude man die op het veld werkt
vraagt: waar is uw paard,
waar zijn de honden?

De honden zijn de vos kwijtgeraakt
en jij de honden
en omdat je nooit geleerd hebt
hoe goed op een paard te zitten
ben je afgestapt.

De heer van de honden
is nog steeds bij de honden,
en zal hen naar huis brengen,
de weg naar huis
is de enige die het paard nog kent.


Nachoem M. Wijnberg (1961)
uit: Voor jou, van jou (2017)






• Hondenvossestripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 9 oktober 2017

Jotie T'Hooft -- Wat ik bemin

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
leestafel
meander
tv-portret
over Junkieverdriet






• Na 41 jaar een nieuwe uitgave van Junkieverdriet van Jotie T'Hooft.



Wat ik bemin

Er woont nu een marter in mijn hart,
Die kleine spier die ziekte doorstond
En verrukking, genezing en smart
En waarmee ik zal verderleven, liefhebben
En scheppen. Want de mens is rond.

Eens splijt zijn kern, een kei
Rolt plotseling door de pas
En alles is verbrijzeld en bevroren.
Zij het november, zij het mei,
In gistend fruit vormt zich een gas
En kleine dieren knagen aan het koren.

Dat heb ik geleerd. Nog ben ik jong
Maar ik ben oud. Al wat ik bezong
Verschrompelt vlug, wat ik bemin
Bestaat, hoewel ik het verzin
En door mijn woorden waadt het einde
Nader, duidelijker dan het begin.


Jotie T’Hooft (1956-1977)
uit: Junkieverdriet (1976)






• forsenimfenbillenstripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 8 oktober 2017

Yannick Dangre -- Sprookje

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

bezige bij
wikipedia
leest voor
vpro boeken









Sprookje

Er was eens een schepping die smeekte
om mijn deelneming.

Maar ik deed het niet, bleef als een kind
spelen in de hoeken van de taal,
waar ik rommel maakte en sierlijke
uitvluchten tatoeëerde op mijn huid.

Ook nu nog zit ik hier en wring me in bochten
van betekenis, schaaf aan gloednieuw daglicht
en forse nimfenbillen, aan een universum
vol leegstaande verlangens en adjectieven
die ik langzaam de trap op zing.

Kom nou, smeekt de schepping nog steeds,
onwetend dat zij dankzij mij beweegt.


Yannick Dangre (1988)
uit: Nacht en navel (2017)






• forsenimfenbillenstripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Simon Vestdijk -- Een rondedans is voor geen kruis bezweken

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
dbnl
kb








Een rondedans is voor geen kruis bezweken.
De duivels zijn met katervocht bespet.
De bergen zijn zoo geil uiteengeweken
Als trokken zij de hemel mee in bed.

Vergeefs zwaai ik het heilig veilig teeken:
Zij dansen bij hun steen met sloer en slet;
Een rondedans is voor geen kruis bezweken
En wordt zelfs door de Moeder niet belet.

Moeders laten hun logge borsten weeken
In de rivier tot alomprangend vet
Waarin de duivels spitse vingers steken.

Zij dansen, dansen, nauw begonnen met
Hun rondedans, die voor geen kruis bezweken
Zich schielijk heenslaat door mijn schietgebed!


Simon Vestdijk (1898-1971)
uit: Gestelsche liederen (1949)



Duivels, katervocht, bespet, geil, sloer, slet, logge borsten weken, alomprangend vet, spitse vingers steken. Ook in deze omgeving houden hogere begrippen geen stand: wat te denken van de Moeder? Dit gedicht heeft van de drie, als op zichzelf staand sonnet, wel het meest behoefte aan samenhang. Toch kan men na enig nadenken ook dit sonnet als een zelfstandig gedicht begrijpen. Er is een saturnusfeest aan de gang in de afgrond tussen de bergen. De ik-figuur, kennelijk tegen zijn zin daar beland, - wat zo'n hel voor psychanalisten betekent, hoef ik wel niet te vertellen, en anders verzint men maar even wat die hemel daar doet, in die afgrond en in dat bed - bezweert deze heksensabbat met het kruisteken, maar tevergeefs . Het laatste terzet toont dat ook de ik-figuur (evenals Merlijn van een maagd en de duivel een zoon) het goede en het kwade, het hogere en het lagere in zich verenigt, gelijk hier hel en hemel één zijn. ‘Verenigt’ zeg ik, want wie zijn deugden op hun waarde wil toetsen, zoekt het kwaad.
R.A. Cornets de Groot




• ontuchtigste-padden-stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 6 oktober 2017

Simon Vestdijk -- De dikste kloostermuren zijn bezeten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
dbnl
kb








De dikste kloostermuren zijn bezeten
En spitsen de ooren naar ons veil rumoer,
Ik ben op u, gij zijt op mij gebeten.
Ik ben de duivel, en gij zijt moer!

Mijn liefde heb ik aan uw val gemeten.
Ik sla de maat voor een soldatenhoer.
De dikste kloostermuren zijn bezeten
En spuwen kruis en krans en kralensnoer.

Hoe vaak hebt gij mij 't zangersfeest verweten
Komaan, 'k verkoop u aan een heerenboer
Die met twee gouden hammen heeft ontbeten!

Ontucht'ge padden spieden door de reten
Naar de geliefde van een troubadour
De dikste kloostermuren zijn bezeten!


Simon Vestdijk (1898-1971)
uit: Gestelsche liederen (1949)



Een klaarblijkelijk lied is dit rondeelsonnet allerminst. Dat zangersfeest verwijst wel naar die troubadour en naar het zesde vers, maar wat er precies mee bedoeld wordt, blijft de lezer duister; erg is dat natuurlijk niet. Kennelijk bevinden de zanger en zijn geliefde zich in een klooster, waar hun echtelijke(?) ruzie de aandacht trekt van de bewoners. Ze worden bespied, de twee, ze vermoeden toornige blikken, kwaad gerammel met de rozenkrans, in het m.i. wat al te zwaar aangezette beeld van de spuwende muren.
R.A. Cornets de Groot




• ontuchtigste-padden-stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Pol de Mont -- Nacht in de lente

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
schrijversgewijs
wat gedichten









Nacht in de lente (8)

De waterlelie fezelt stil:
‘Ik moet u een ding verraden...
Twee jongen gelieven... gistren nacht...
Hoor toe, wat gekke daden!

Die kwamen met lijnen, netten er bij,
den stroom zacht langs gegleden
en hielden, bij 't zwenken der boot, gansch zoet
mij onbegrijplike reden...

Zij – duikte de hand in den klaren vloed,
om den kloppenden pols te koelen,
hij – wou op den eigensten stond, op beurt
de warmte van 't waterken voelen!

Doch – onder de baarkens, ontmoetten elkaar
verstolen eweg, hunne handen,
nu vloden ze elkaar, dan vongen ze elkaar,
mij raakten ze – ik voelde ze branden!

De visselkens hebben er niets van gemerkt
van die zalige liefdestonden...
Ik echter, heb alles, met heimlik genot
bespied, uit de duisteren gronden.


Pol de Mont (1857-1931)
uit: Lentesotternijen (1881)





• Sotste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 4 oktober 2017

Jan Engelman -- En Rade

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

bwn
wikipedia
dbnl
schrijversinfo
gedichten
toelichting op dit gedicht

• schilderij van piet vermeulen





En Rade*
vocalise* voor Cavalcanti

Groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Singapore
achter de vest

stem die mijn slaap doorzong
waterklok, watertong
koperen long van de ree

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Senegal
wijd van het nest

hang* die mijn ziel doordrong
waterdroom, watersprong
loeiende gong neem mij mee

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Zanzibar
buiten is best

groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee


Jan Engelman (1900-1972)
uit: Tuin van Eros (1932)




*en rade - aan de ree: verwijzing naar de film 'En Rade' van de cineast Alberto Cavalcanti
*vocalise - zangoefening op één klinker of een gedicht dat op klankassociaties berust
*hang - neiging



• Cantilenigste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 3 oktober 2017

Bertus Aafjes -- Verkapt chanson & Ongecensureerd

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
dbnl
npe
wat gedichten
citaten







Verkapt chanson

Bonsoir mon amour - de rozen
op je kleed doen mij onwillekeurig
denken aan het ziltgeurig
onderkleed en het schaamteloze

van toen je onlangs dronken
lachende stond te pronken
met hetgeen aan struikgewas
onder het kleed met die rozen was.


*


Ongecensureerd

Er kwam een kolking in de kleine sterren,
daar tussen roeide zacht een vliegmachien,
die moest de opmars van een troep versperren,
maar die erin zat die dacht aan Katrien.

Hij had haar voor hij opsteeg nog gezien,
nu liep zij weer door de Berlinerstrasze
met haar bevallig kleine meisjespassen;
zij had rood haar en droeg een mandolien.

De vlieger vloog over een vreemde stad
en liet afwezig er een bom opvallen,
die viel op Broadway of een ander pad.

Een scherf trof Kate die had ook rood haar;
zij ging die avond naar de Music-hallen;
op de Berlinerstrasze sprong een snaar.


Bertus Aafjes (1914-1993)
uit: Het gevecht met de muze (1940)





• Aafjesstripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 2 oktober 2017

Gerrit Achterberg -- Hoop & Ontwaken & Eeuwigheid

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

kb
wikipedia
dbnl
genootschap
wat gedichten








Hoop

Loopende over den dood te denken
onder de sterren, met om mij heen
het voorbijgaan van de horizon,
omdat eenmaal alles bijeen moet zijn
waar het begon,
ook al komt ze niet en ik het enkel
blind in dit zingen verliezen zal,
moet ik nochtans blijven denken
dat ze er wezen zal.


*


Ontwaken

Misschien ligt uw lichaam weer bij mij
wanneer ik uit dezen droom ontwaak,
maar ik weet niet hoe ik meer van u raak,
ik stroom in u aan mijzelf voorbij

en laat me zonder medelij
achter tot aan den dageraad;
want misschien ligt uw lichaam nog bij mij
wanneer ik uit dezen droom ontwaak.


*


Eeuwigheid

Een kou die mij herinnert dat ik niet zal sterven,
en dat de sterren eeuwig zullen schijnen,
en zij aan mijne zijde,
verblijd omdat de sterren schijnen
en dat wij eeuwig zullen leven,
gelijk zij zei
eeuwen geleden.


Gerrit Achterberg (1905-1962)
uit: Afvaart (1931)





• Achterstebergste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 1 oktober 2017

Pé Hawinkels -- Ultima & Anthropologie & Er na

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
biografisch woordenboek gelderland
vpro radio








Ultima

Als glas, als ijs dat breekt en waar
een ster in springt, of zelfs als licht in ogen
dat wijkt en door het doffe wit zich ziet vervangen,
neem afscheid, kind en weet,
dat ooit er volgen zijn zal, jou, als ’n hinde
die sprongsgewijs je achterna
komt huppelen, ’t parelgrijze veld over van ’t stille,
en kristallen door de zon gekamd.


*


Anthropologie

Waartoe maakt deze man zich op?
Een clownsnummer? Koppensnellen?
De confrontatie met een opperwezen?
Bezwering van nog immer onontgonnen,
ongerichte hunkering bij derden?
Of werkt hij aan zijn spiegelbeeld?

Het zal wel weer om schutkleur gaan.


*


Er na

Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.
De glimlach, die wij op dingen kunnen zien, die nooit
kúnnen lachen: een boeddhabeeld, de maan,
de oostelijke horizon, zo vredig, dat
ik goddank er zelf niets van begrijp.


Pé Hawinkels (1942-1977)


• Op 1 oktober 2017 onthuld gedicht, op een raam van café Trianon in Nijmegen.







































• Pépépé-stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster